Sa halip na umiyak, tumawa si Lam-ang. Isang kakatuwang, nakakatindig-balahibong tawa.
Walang ligaw na tradisyonal. Sa halip na magdala ng mga bulaklak, naghanda si Lam-ang ng isang barko na puno ng ginto at alahas. Naglayag siya patungo sa bahay ni Ines—na napapalibutan ng isang libong tagapagbantay at isang napakalaking puno ng kawayan na gumuguho kapag may lumalapit na hindi karapat-dapat. biag ni lam-ang tagalog story
Mula noon, si Lam-ang at si Ines ay namuhay nang masagana. Ang kanyang tandang at aso ay naging alamat na rin. Si Lam-ang ay naging pinuno ng Nalbuan, hindi sa pamamagitan ng takot, kundi sa pamamagitan ng kanyang kabutihan at kakaibang kapalaran. Sa halip na umiyak, tumawa si Lam-ang
Noong unang panahon, sa may pampang ng majestic Ilog Nalbuan sa Ilocos, may mag-asawang pinagpala—sina Don Juan at Namongan. Matagal na silang nanalangin para sa isang anak. Kaya nang mabuntis si Namongan, buong bayan ang naghintay sa pagsilang ng kanilang tagapagmana. Sa halip na magdala ng mga bulaklak, naghanda
At iyon ang ginawa ni Ines. Pagkatapos makuha ang mga buto ni Lam-ang mula sa tiyan ng buwaya (na kanyang napatay sa pamamagitan ng lason), tinipon niya ang mga ito.
"Sinong magandang lalaking iyan?" tanong ni Ines.